خبر زدولت عشق وغم وخطر داری

سزد  تو را که  جهان  زیر پا  بیندازی

           چه کم تو روی سفید از رخ قمر داری

نسیب کس نشودچون توپادشاهی را

           مرا نگر که غلامی پر از شرر داری

بسان بلبل  عاشق بگرد  آن  دهنم

         چرا که غنچه لعلی پراز شکر داری

نگر به لطف وعنایت به عشق بر مجنون

              بود که  از گنه عشق  یک ثمر داری

بیا و وادی دل را به خود  مزین  کن

              به روی دلکش و مویی که تا کمر داری

          خزان زجور زمان م کشد زجان فریاد

         برس بداد دلش ار تو صد هنر داری

                                                 ب-خزان

                                              ۳۰/۳/۱۳۸۷